Het consumentenprogramma Radar schonk afgelopen maandag aandacht aan de handelwijze van pakketbezorgers, waarbij het vooral ging over de algemene ergernis dat die vaak een briefje in de bus doen met het bericht dat men wel langs was geweest, maar niemand thuis had getroffen.
Radar-presentator Fons Hendriks in gesprek met Post NL-directeur Stephan van den Eijnden
Van verwijtbaar gedrag wilde de directeur van Post NL niets weten. Volgens hem zijn consumenten die daarover bij de bezorgdienst klagen aan het foute adres. Dit omdat niet zij de klant van de pakketbezorger zijn, maar de webshop die de pakketdienst inschakelt bij een bezorgopdracht. Uit de reactie van Antoinette Hertsenberg bleek dat zij die mening onderschreef. Jammer, want ze doet al jaren fantastisch consumentenwerk, maar ik denk toch dat er ook een andere zienswijze tegenover die van Post NL kan worden gesteld.
Als Post NL echt zou menen wat ze beweert dan behoort zij immers niet de geadresseerde, maar haar klant (de webshop) te laten weten dat ze de bezorgopdracht niet heeft kunnen uitvoeren zoals aanvankelijk de bedoeling was. Zover bekend gebeurt dat nooit. Het zou dan aan de webshop zijn haar klant in te lichten over de situatie. Ook dat gebeurt nooit.
Maar het gaat bij “u was niet thuis” niet om de (juridische) klant van Post NL, maar om degene waar de bezorger zelf contact mee opneemt. Door briefjes achter te laten bij de geadresseerde gaat Post NL ‘het gesprek’ aan met de eigenaar van de brievenbus. En als die vindt dat de bezorger liegt omdat er niemand heeft aangebeld terwijl zhij de hele dag thuis zat te wachten op de bestelling, dan is het logisch dat die daar Post NL over ter verantwoording roept en niet de webshop. De directeur van Post NL maakte gebruik van een afleidingsmanoeuvre, een juridisch handigheidje waar Kassa helaas intrapte.
Natuurlijk, als ik iets heb besteld en ik krijg het niet dan neem ik daarover uiteraard contact op met de partij waar ik de spullen heb gekocht. Maar als degene die de bestelling moet bezorgen me schriftelijk laat weten dat ik niet thuis was terwijl dat pertinent wel het geval was, is het logisch dat ik de leugenaar zelf daarop aanspreek en niet zijn eventuele opdrachtgever.
